Φανταστείτε τα χιονισμένα levels του Modern Warfare 2. Θυμάστε την απίστευτη ένταση, την αδρεναλίνη σας που χτύπαγε κόκκινο, τα φλεγόμενα συντρίμμια που ξεπετάγονταν από παντού, και την χαζοχαρούμενη έκφραση που είχε σχηματιστεί στο πρόσωπό σας μετά από αυτήν την ανεπανάληπτη εμπειρία;
Όχι, δεν τα θυμάστε.
Γιατί το MW2 δεν προσέφερε τίποτα από όλα αυτά. Μην με παρεξηγήσετε,
μην με θεωρήσετε ιερόσυλο, το έκτο -κατά σειρά- Call of Duty ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι. Όμως, σε θέματα έντασης, ουσιαστικού εντυπωσιασμού (όχι "χουλιγουντιανών", φτηνών κόλπων) και ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ δεν φτάνει το Bad Company 2.
Τονίζω την καταστροφή, επειδή είναι το κύριο όπλο στην φαρέτρα του Bad Company 2.
Κανένα κτίριο δεν είναι ασφαλές. Κανένα σημείο κάλυψης δεν σας καλύπτει αρκετά καλά. Όλα διαλύονται, και "τα πάντα ρει" για να αποδώσουμε και φόρο τιμής στον Ηράκλειτο. (Το ότι δεν του αρμόζει φόρος τιμής από ένα gaming blog, είναι άλλο θέμα.)
Η καταστροφή, λοιπόν. Αυτή η υπέροχη, απίστευτη, μοναδική καταστροφή. Αυτή είναι το πρώτο πράγμα που θα γνωρίσετε (και θα ερωτευτείτε) στο BC2. Αφού σταματήσετε να ανατινάζετε κτίρια και να διαλύετε φράκτες με το μαχαίρι σας (ναι, με το μαχαίρι σας, το παιχνίδι δεν είναι και η επιτομή του ρεαλισμού) σαν
μικρά παιδάκια που κατεδαφίζουν τις πρώτες τους LEGO κατασκευές, θα ανακαλύψετε και άλλα πράγματα. Το ξέρατε πως σε ένα First Person Shooter υπάρχουν όπλα;;; Και γνωρίζατε πως μπορείτε να ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕΤΕ με αυτά;!;!; Όταν, λοιπόν, σταματήσετε τις αναπαραστάσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, θα αρχίσετε να πυροβολείτε ανθρώπους σαν μικρά παιδάκια που μόλις απέκτησαν το πρώτο τους όπλο.
Ίσως όχι και τόσο καλό παράδειγμα, αλλά τι νομίζατε πως θα έκανε ένα παιδάκι αν του δίνατε ένα όπλο; Ξέρετε την απάντηση:
HEADSHOT!!!
Όταν πυροδοτήσετε για πρώτη φορά ένα όπλο του BC2, θα ακούσετε ένα πρωτόγνωρο ήχο. Επειδή είμαι σίγουρος πως δεν έχετε ακουμπήσει ποτέ αληθινό όπλο, ο ήχος τους θα σας ξαφνιάσει θετικά. Είναι 100% ρεαλιστικός, ενώ μερικές φορές θα πυροβολείτε φράκτες και διάφορα άλλα σχετικά εύθραυστα αντικείμενα, απλώς για να ακούσετε τον υπέροχο ήχο, συνοδευόμενο από την οπτική πανδαισία των θρυμματισμένων pixels. Φυσικά, οι ήχοι του περιβάλλοντος έχουν αποδοθεί και αυτοί στην εντέλεια, καθώς μπορείτε να ακούσετε κάθε βήμα, ενώ οι εκρήξεις θα σας κάνουν να τρομάξετε.
Το single-player campaign του Battlefield ξεκινά εντυπωσιακά, με ένα φαινομενικά άσχετο πρώτο level. Επίσης κλείνει εντυπωσιακά, με ένα υπέροχο επίπεδο που έρχεται σε αντίθεση με τα ανοιχτά περιβάλλοντα όλου του υπόλοιπου παιχνιδιού. Η διάρκειά του είναι μέτρια, τυπική των FPS. Ουσιαστικά η πλοκή περνά απαρατήρητη, γιατί έπειτα από 7 ώρες ενασχόλησης με το campaign δεν θυμάμαι τίποτα, ενώ στις cutscenes κόντευα να αποκοιμηθώ. Επίσης, υπάρχουν κάποια πολύ μικρά προβλήματα με την εχθρική AI. Γενικά, το campaign είναι πολύ καλό, αντάξιο μιας σειράς που μετράει δέκα χρόνια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η σειρά Battlefield περιείχε μόνο multiplayer, με εξαίρεση το Battlefield 2: Modern Combat και το πρώτο Battlefield: Bad Company. Έτσι, για developers με περιορισμένη εμπειρία, το αποτέλεσμα είναι ανέλπιστα καλό.
Όμως, η ουσία του BC2 κρύβεται στο online multiplayer. Εκεί, η Dice, η εταιρεία που βρίσκεται πίσω απ'αυτόν τον εξαιρετικό τίτλο, παραδίδει μαθήματα. Δεν θα ήταν παράλογο να αναφέρω πως το BC2 είναι ένα από τα καλύτερα online FPS εκεί έξω (θα ήταν το καλύτερο, αν δεν υπήρχαν αυτά τα καταραμένα zombies του Black Ops, που μου έχουν κλέψει δεκάδες ώρες της ζωής μου). Στο online του ΒC2, συναντάμε τέσσερα modes:
-Rush: Δύο ομάδες, 12 ατόμων η κάθε μία, μάχονται μεταξύ τους. Στόχος των επιτιθεμένων είναι να καταστρέψουν τα m-com stations, ενώ στόχος των αμυνομένων είναι να τους αποτρέψουν. Ίσως το καλύτερο mode του παιχνιδιού, γεμάτο ένταση.
-Conquest: Πάλι δύο ομάδες συνολικά εικοσιτεσσάρων ατόμων, μάχονται στον χάρτη για την κυριαρχία τους, η οποία θα επιτευχθεί μέσω της κατάκτησης τριών σημαιών. Ακούγεται παράξενο με αυτή την διατύπωση, έτσι; Είναι το κλασικό capture the flag game.
-Squad Rush: Μινιατούρα του Rush, παίζεται με squads. Θα σας απασχολήσει ελάχιστα.
-Squad Deathmatch: Παραλλαγή του κλασικού Team Deathmatch, παίζεται με squads. Πολύ καλό, είναι ένας γρήγορος τρόπος για εκτόνωση. Παίρνεις την δόση σου, βρε παιδί μου!
Αξίζει να σημειωθεί πως συμβαίνουν μερικά connection errors, αλλά αυτά είναι μεμονωμένα περιστατικά στην έκδοση για ps3.
Γενικά, το παιχνίδι είναι εξαιρετικό. Ένα πραγματικά εκπληκτικό multiplayer υποστηρίζεται από ένα πάρα πολύ καλό single-player campaign. Ένας κυριολεκτικά ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΣ συνδυασμός, που είναι σίγουρο ότι θα κλέψει δεκάδες ώρες από την κοινωνική σας ζωή.
Βαθμολογία:94/100
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου